نان گندم:

گرم است به درجه اول در تری و خشکی معتدل است و غذایی که به بدن می رساند از دیگر غلات بیشتر است و به همین جهت نان های مختلفی بپزند که دفع زیان کند و بعضی را اصلاح کند مثلاً نان(نان بدون مایه خمیر) از معده دیرتر از نان خشک بیرون شود و نفخ آن بیشتر از آن خشک است.و خوردن آن گرفتگی و سنگ کلیه و مثانه به وجود آید و فردی که از وجه المصال (درد مفاصل) درد می کشد و کسانی که قولنج دارند برای آنها ضرر دارد.اصلاح او آن است که مایع خمیر آن بیشتر کنند و کسانی که از آن نان بخورند سرکه انگبین بسیار مفید است و کسی که از سنگ کلیه و مثانه ایمن نباشد این دارو بسیار اثر دارد.

مغز تخم خربزه (۱۰ گرم) حسب القلوب، بادام تلخ هر یک(۲ گرم) شکر برابر همه، هر بامداد یک سوم بخورد و پس از آن آبی که پَرسیاوشان درون آن جوشیده باشد بخورد مفید است و آب تخم خیار و خیار چمبر و خوردن آب باقالی ، سنگ کلیه را نگذارد بزرگ شود و کسی که از بادها و قولنج رنج ببرد از پس نان فطیر نباید میوه بخورد.  و دفع مضرات او به زیره باید خورد و در خورشها از سودا، سیر و آویشن استفاده می کنند.و بیشتر شورباها (سوپ) باید خورد و از همه ترشی ها باید دوری کرد و مردم قولنجی باید شورباهای چرب بیاشامند.و زیتون و نمک بیشتر استفاده کنند و طعام مردم قولنجی را باید مرطوب  به کار داشت نان خشک از خوردن آن خون سوداء خیزد.و گَری و خارش و بواسیر و بیماری های سوداء به وجود آورد.این مضرت ها به اندازه سبوسی است که در او به کار رفته است آنچه پاکیزه تر باشد زیان آن کمتر است.از برای آن که غذای کمتری به بدن می رسد بدن را ضعیف کند و اثر پیری به وجود آورد و تازگی رنگ را از بین ببرد.این نان را با آش چرب و شیرینی ها، شیر، روغن گاو و مسکه(خامه ای که در شیر است) باید خورد.و از غذاهای شور باید پرهیز کرد.

     نان فطیر نفاخ است و ورم ایجاد کند و برای بیماری های قولنجی زیان آور است و گرفتگی و سنگ کلیه و مثانه از او به وجود آید.

     نان کاک غلیظ باشد و لزج باشد و باید با نمک و پونه بخورد.

     نان تابه بد باشد و غذا کمتر دهد و دیرهضم باشد و دیر از معده بیرون رود و نفخ ایجاد کند.

     نان کُماج خیلی بد باشد قوت او را خاکستر گرفته باشد و میان او خام و لزج باشد.

     نان جو:

سرد و خشک است به درجه اول و شوینده است و قوت کمتر از نان گندم است و ورم و نفخ ایجاد کند و نان جو از معده و روده ها زودتر بیرون رود و بدین وسیله طبع را نرم کند و نفخ کمتر ایجاد کند و طبع وجودی را خشک کند و غذا اندکی دهد و باید با عسل خورد و جو را کشک باید کرد تا نفخ کمتری ایجاد کند.نان جو زیاد خوردن بدن انسان را سرد کند و برای زیان او باید از شوربای چرب یا انگبین و کشکاب استفاده کرد.

     باقالی تر:

سرد و خشک باشد.تقویت معده را زیان دارد و خواب پریشان بیند.باقالی را باید با آویشن و زیره و سرکه خورد.

منبع: قانون در طب – حکیم بوعلی سینا