“در هر کاری به دیگران عشق هدیه دهید و عشق بگیرید. و تن و من خود را قوی بسازید و در این کار امانتدار خوبی باشید چرا که خداوند متعال ما بندگان را نسبت به هم امانت داده ،پس امانتدار خوبی باشید تا خدا نیز از شما محافظت فرماید و هر روزی که بیمار داشتید شب قبل از آن با خدای خود خلوت کنید و از او بخواهید تا یاریتان کند تا بتوانید در خدمت خلق باشید و احترام و حریم دیگران را حفظ کنید.”
در بررسی های به وجود آمده اعم از طب سنتی ، طب فشاری، چاکراشناسی،روش درمان هندی و بقیه درمان هایی که با دست انجام می شود ریشه و پایه آن قولنج درمانی ما ایرانیان است.

هندی ها اعلام میکنند که در این روش ۱۷۰۰سال قبل از میلاد مسیح توسط پارسیان به هند آورده شده و ما ایرانیان غافل از این روش درمانی خودمان بودیم.
در بررسی طب سوزنی و طب قولنج درمانی نقاط مشترک و اساسی در درمان هر کدام از بیماری ها ریشه یابی می شود علت اینکه چرا برای هر بیماری مشخصی نقاط مشخصی وجود داردمی توان به دلایل زیر اشاره کرد:
در بررسی نقاط در قولنج درمانی ، طب سوزنی ، فشار درمانی با روش های عکسبرداری کانال ها و مریدین ها که در واقع کانال های انتقال انرژی بدن می باشند انجام گرفته است، ثابت شده است که طبق این مطالعات ۳۶۱نقطه به عنوان کانال های کلاسیک یا نقاط داخل کانالی یا فیبروزهای گره ای نامیده می شوند،اینها نقاط درمان کننده ایی هستند که هیچ دارویی مصرف نمی شود وقدرت دفاعی بدن را افزایش داده و قدرت شفا بخشی آن زود ظاهر می شود.ولی در طب سوزنی ۲۰۰۰نقطه برون کانالی وجود دارد که این نقاط مبنای طب سوزنی می باشند ولی نقاط درون کانالی اساس و پایه طب های مکمل مثل قولنج درمانی ، فشار درمانی ، داغ کردن و خالکوبی کردن می باشد.
در قولنج درمانی ما بیشتر از نقاط کلاسیک داخل کانالی استفاده می کنیم که در مطالعات قولنج درمانی بر اثر مستندهای معتبر بجای مانده از روزگاران قدیم قبل از اسلام و کتاب قولنج درمانی رازی و رساله قولنج درمانی بوعلی سینا ،قولنج به عنوان باد غلیظی معرفی می شود که در اعماق وجودی بدن نفوذ می کند و آن قسمت را ناکارآمد می سازد که می توان گفت سلول اکسیژن می گیرد و قادر به پس دادن آن نمی باشد و سلول های عضو درگیر قولنج قادر به دفع درست دی اکسیدکربن نمی باشدکه این مسئله باعث تشدید غلظت دی اکسیدکربن خون و تجمع فضولات حاصل از متابولیسم بیش از حد دی اکسیدکربن درون سلول و کاهش اکسیژن سلول و در نتیجه آسیب بافتی و سلولی به وجود می آید.
از جمله شایعترین حالات قولنج را می توان در بافت ها مانند: عضلات سر و گردنف تنه استخوان ها، گُرده که در طب سنتی کلیه به گُرده معروف است.رحم،معده،روده و خیلی از موارد عضلانی دیگر تحت عنوان بیماری قولنج بررسی کرد.
بیشتر دردها که در بافت سلول ها،اندام ها،مفاصل و استخوان ها وجود دارد با روش های قولنج درمانی شناخته شده و آزاد کردن نقاط مشخص توسط دست انجام می شود و با نرم کردن بافت های مشخص شده و بهبود جریان خون در محل و رفع فشار به عضلات درگیر افزایش جریان خون در آن ناحیه و رفع قولنج می توان بهبود چشمگیری را ملاحظه نمود. در ملاحظات بالینی و آناتومی در تطبیق قولنج درمانی و طب سوزنی در محل های کانال های کلاسیک داخل کانالی به نتایج جالبی خواهیم رسید.دراین تطبیق شباهتهای بسیار زیادی بین نقاط رایج برای درمان بیماری در هر دو طب می یابیم با این تفاوت که در قولنج درمانی از هر انگشتان دست خود استفاده می کنید ولی طب سوزنی از اسباب و ادوات آن استفاده کرده است.
نقاط قابل توجه تعیین شده برای درمان بیماری از مجاورت گره های فیبروزی که شناختیم می توان قولنج درمانی را انجام داد به واسطه رفع نقاط فیبروزی یا رفع فشار وارده بر این نقاط بهبودی مربوطه را ایجاد کرده، برخی از نتایج سردردها و یا دردهای دیگربه علت نقاط گره ای که همان گره های فیبروزی در عضلات گردنی و ماهیچه های نواحی گیجگاهی به وجود آمده که اگرگرفتگی این نقاط رفع شود سر درد درمان می شود.
در بیماری قلبی این گره ها را در کتف یا نوک پستان یا روی قفسه سینه می توان پیدا نمود .در قولنج درمانی شما نسبت به هیچ اندامی آسیب نرسانده و با فشار دست در جای فشاری آن را تنظیم می کنید؛روشی بی خطر،کم هزینه و کار آمد .در طب سنتی اگر شما اندازه سوزنتان و روش به کار بردن سوزن در بدن را ندارید باعث سوراخ شدن پرده صواق روده،پاره شدن دیافراگم و آسیب رساندن به ریه و هزاران عارضه دیگر به وجود می آید. قولنج در تمام بافت ها و عضلات ریز و درشت در بدن انسان به وجود می آید.قولنج از خلط غلیظ حاصل می شود،علامت خلط غلیظ درد و سنگینی عضلات و جابجایی درد در بافت ها است که به آن “باد غلیظ” هم گفته می شود.
قولنج گیری روش خاص خود را دارد نه به این روش که در نزد عوام از طریق فشار دادن کمر و اندام ها و صدا کردن مهره ها معمول است که این روش اشتباه است.
در قدیم علاوه بر قولنج گیری اگر بهبودی حاصل نمی شد از طریق رگ زدن یا اعمال یدی بیمار را درمان می کردند،ولی اگر بیمار به درجه ای رسیده بود که با این اعمال بهبودی حاصل نمی شد علاوه بر قولنج گیری از دارو هم استفاده می کردند مثل فلوس،خیار چمپر،آب آلو،آب عروسک پشت پرده و روغن بادام شیرین یا قدومه،سغمونیا یا بستن آرد جو،بابونه،اکیل المولک بر محل درد بمالند.
گفته می شود قولنج در تمام بافت ها و اندام ها و اعضا از ریزترین عضو تا بزرگترین عضو به وجود می آید.در روده ها در حالت قولنج معده ،رنگ رخساره زرد یا تیره می شود و در این حالت فشار به روده ها می آید.
درد ناف و حالت غصیان(تهوع و استفراغ) و حالت ضعف و سستی و دندانها را در خواب یا بیداری بهم مالیدن و بعضی مواقع از دهان آّب خارج شدن ،و اختالات رحمی ،کولیت های عصبی (اسهال عصبی)درد گُرده (کلیه) دردسر و درد گردن اینها همه از باد قولنج ایجاد می شود. روش قولنج گیری از زمان های بسیار دور وجود داشته است. با حمله اعراب و از بین رفتن کتب مرجع و مبنای علمی ما ایرانیان، برای این روش درمانی منابعی قبل از اسلام نداریم غیر از منابعی که ایرانیان قبل از حمله اعراب به ایران به هند بردند و مبنای طب سنتی هند شد،که هنوز در برخی از نسخ هندی روش های درمانی و گیاهان به فارسی نگارش می شود،قولنج گیری از اولین دانش تجربی بشر است.شاید بشر بعد از خوراک اولین روش درمانی که تجربه کرد قولنج گیری بود و شاید طب مدرن امروز که شامل: فیزیوتراپی،ماساژدرمانی و طب سوزنی و فشار درمانی است همه اینها از قولنج گیری بهره مند شدند. طبق تحقیقات از۵۰۰۰سال پیش در چین از معالجه از طریق فشار انگشت تا به امروز استفاده می شود.حال سر منشاء فشار درمانی ،ماساژ درمانی، طب سوزنی که در اروپا،آمریکا و شرق پیدا کرده است و در معالجه افراد به کار می رود همان قولنج گیری خودمان است.هر کس ناراحتی هایی در معده ،کمر،سر،میگرن،ادرار ودردهای عضلانی و اعضای رئیسه بدن و اعضای خادم الرئیسه و هر عضو دیگری دارد می تواند از این روش خیلی ساده و توانمند استفاده کند.بعضی وقت ها از اینکه زیاد نشسته اید یا اینکه کمرتان از چیز سنگینی که برداشته اید،درد گرفته است با این روش می توانید درد عضلات کمر را با کمک دست هایتان درمان کنید،با استفاده از این روش هیچ دارویی مصرف نمی کنید. شما به خود کمک می کنید و اعضای خود را بهتر می شناسیدو بابت آن هزینه ایی پرداخت نمی کنید.شاید برای همه ما اتفاق افتاده باشد موقعی که در بازی های ضربه ای، ضربه به دست یا پایتان خورده است با فشار دادن محل از درد آن کم شده است.این همان روش درمانی ما است. در بدن جریان خون هماهنگی انرژی ،هماهنگی کانال ها و هماهنگی چاکرا ها وجود دارد که در تمام آنها بایستی بدون وقفه تنظیمات دقیق و منظمی در بدن جریان داشته باشد و وقتی در این هماهنگی ناهمگونی به وجود بیاید باعث درد می شود.با قولنج گیری و با انگشت محل مورد نظر را تحریک کردن جریان هماهنگ دوباره روان خواهد شد و به حرکت و تنظیم در بدن به فعالیت ادامه خواهد داد.با قولنج گیری تعدادی ازناراحتی های موجود را می توان بدون درد معالجه یا درد آنها را کم کرد.
با تمام این ادعا ها باید اذعان داشت که هر بیماری یا هر معالجه ایی مرزی دارد و بعضی اوقات ایجاب می کند که به پزشک یا متخصص این امر رجوع کرد.
در قولنج گیری باید به موارد خاصی توجه کرد:
۱)دست ها را با آب گرم شد تا حساسیت دست ها بیشتر شود.
۲) با انگشتان فشار ندهید بلکه نقاط را فشار داده و حرکت کنید.
۳) با صبر و حوصله و تکرار عمل به هدف درمانی خود خواهید رسید.
هدفهایی که از این قولنج گیری داریم: استراحت،آرامش و از بین بردن دردهای جسمی ،روحی و ذهنی است.از بین بردن خستگی عضلات،دوری از بیماری،کاهش پیری زود رس ،پوشش سرعتی ، اختلالات محیطی ،راحت بودن و لذت بردن ، درمان بیماریها بدون هزینه را در پی دارد.

منبع:مبانی طب قولنج درمانی

تألیف:بهنام یوسفیان